Het belang van schrijfonderwijs
De b zakt onderuit, de i dartelt in de ruimte, de o’s leunen gebroederlijk tegen elkaar en de g had een y kunnen zijn. “Wat had je hier geschreven?” vraagt de juf aan Kevin. Hij puzzelt nog even maar komt er zelf ook niet meer uit. Nee, een schoonschrijver is hij niet. “Onleesbaar”, beaamt de leerkracht, “maar gelukkig schrijven ze tegenwoordig veel achter de computer”. Leren schrijven is weliswaar een onderdeel in groep 3, maar de kunst lijkt toch vooral verworden tot een kunstje, dat de leerling eind groep 5 wel, en tegenwoordig steeds vaker niet beheerst. Hanenpoten en spijkerschrift.
Schrijfonderwijs is niet alleen het leren van de vorm van letters om een tekst te produceren, het gaat om de pengreep, de zithouding, letters herkennen en schrijven, teksten schrijven, handschriftontwikkeling en motoriek. Zowel op papier met een pen als digitaal. De meeste scholen leren nog het verbonden schrift aan, steeds meer komt ook het blokschrift in opmars.
Er is veel onderzoek gedaan naar de motoriek van het schrijven door het Centre for Cognition, onderdeel van de Radboud Universiteit Nijmegen, die onder het belang van analyse en de relatie met psychologische processen benadrukt. (Frappant 35 juni 2009, Renske Valk)
